Wednesday, January 18, 2012

მივიღე გამოხმაურება

იყო და არა იყო რა, ვიყავი მე. ერთხელ, როცა ერთ მოვლენაზე, ყველა დასავლეთივით აღშფოთდა, შეშფოთდა და დაგმო, მე მოვიქეცი ცოტა უცნაურად და დავწერე ეს პოსტი. პოსტი, რომელსაც დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. დიდი და არაერთგვაროვანი.

პირადად მე, მიმაჩნია, რომ ბევრის სათქმელი ვთქვი, რადგან კარს უკან, ჩუმად, მოფარებით, უამრავი ბრავო და აპლოდისმენტი მივიღე. არ ვამბობ, რომ გამბედავი ვარ, რადგან მთლად ასეც არ არის საქმე. უბრალოდ, ის რაღაც კონდიციამდე მივიდა და როცა ასე ხდება, უთქმელს არაფერს ვიტოვებ.

ზემოთ მოყვანილ პოსტზე (რომელიც, იმედი მაქვს, წაიკითხეთ) გამომეხმაურა მეუფე კალისტრატეს პირადი სტიქაროსანი. გამოხმაურება საჯარო სივრცეშიც არსებობს და შეგიძლიათ, იხილოთ აქ ბოლო ორი კომენტარი.

მინდა, კიდევ ერთხელ დავადასტურო: ჩემ მიერ გამოქვეყნებულ პოსტში ვიყავი მაქსიმალურად გულწრფელი. ეს პოსტი არ ყოფილა იმისთვის, რომ ვიღაცის თვალში ქულა დამეწერა ან დამეკლო. მე გამოვხატე ჩემი აზრი, განწყობა და ემოცია კონკრეტულ ფაქტზე კონკრეტულ ვითარებაში.




6 comments:

გიო Li said...

პოსტს ეხლა წავიკითხავ, მაგრამ იცოდე, ზედმეტი თუ ვინმეს მოუვიდა მე მითხარი!.. :*

vasasi said...

კარგი, გიო, გეტყვი... :*

fiqro said...

ვნახე და გამეცინა, სადღაც სხვაგან არიან, ლოგიკის მიღმა

გლამთაია said...

შეიძლება სულელურად გამომდის მაგრამ არ ვიცოდი სასულიერო პირებს ფეიბუქის პროფილი თ ქონდატ . . .

kakato said...

ბოჟე, გამოხმაურება არ მქონდა წაკითხული....

რიტორიკული კითხვის დასმა მინდოდა, მაგრამ პასუხი ვიცი, არ გვეშველება არა :(

Anonymous said...

ასეთ თემებზე როცა წერ, მინიმუმ კარგად უნდა იყო გარკვეული საკითხში. აჯობებს, ისევ წიგნების რევიუები წერო, ბევრად უკეთ გამოგდის.

Post a Comment

სექტანტებო, კართან ფეხები გაიწმინდეთ და კომენტარები მტყვლიპეთ. კვალის დაუტოვებლად წასვლა უზრდელობა არსო, წინაპართა სულები გვიქადაგებენ.

 
Powered by Blogger