Monday, May 28, 2012

23

ბავშვობაში, როცა საბანს თავზე გადავიფარებდი და ძილს დავაპირებდი, ყოველთვის მეგონა, რომ პირველი გარდამტეხი მომენტი ყველას ცხოვრებაში 23 წლის ასაკში უნდა დამდგარიყო.

ალბათ, 17 წლამდე ჯიუტად მჯეროდა, რომ 23 წლისა რადიკალურად შევიცვლიდი ცხოვრების სტილს. ვიქნებოდი უფრო მშვიდი, წყნარი, თავდაჯერებული და ყველაზე მთავარი: თავს დაცულად ვიგრძნობდი.

მერე 18 წლის გავხდი და ვიგრძენი, რომ დიდი გოგო ვარ.
მერე 20-ის და, რატომღაც, ეტაპი დამთავრდა.
მერე..

აი, ახლა, სულ რამდენიმე წუთში 23 წლის გავხდები, თუმცა ვერ ვგრძნობ, რომ ბავშვობის წინათგრძნობა გამიმართლდება. პირიქით: თავი ისევ პატარა მგონია. გარდამტეხი მომენტი კი 30 წლამდე გადავიტანე.

მიუხედავად ამისა, ახლაც, ისევე, როგორც სხვა დაბადების დღეებს, გულისფანცქალით ველი და მგონია, რომ ამ ღამეს სასწაული მოხდება.

ყოველთვის ვცდილობ, ეს დღე საკუთარ თავს მაქსიმალურად ვაჩუქო და მინდა, სხვებიც ასევე იქცეოდნენ: 29 მაისს მჩუქნიდნენ. :)

ჩემთვის სამყაროს ათვლა 29 მაისიდან იწყება. ეს დღე უპრეცედენტო მოვლენას ჰგავს, რადგან ეს არის დღე, რომლიდანაც მე დედამიწაზე არსებობა დავიწყე.

დაბადების დღეს გილოცავ, ვასასიკო. იცოდე, რომ ის სასწაული, მთელი ცხოვრება რომ ელი, ერთხელ აუცილებლად მოხდება.

4 comments:

tamara said...

გილოცავ, ვასკა! წარმატებული მენახე და ბედნიერი, ის დღეც დამდგარიყოს და იმაზე უკეთესი, ვიდრე მოლოდინი გაქვს :*

სიყვარულოვნა said...

გილოცავ ვასას!

გიო said...

:* :* :***

Anonymous said...

shenc gaxdebi 30 clis da... :P

Post a Comment

სექტანტებო, კართან ფეხები გაიწმინდეთ და კომენტარები მტყვლიპეთ. კვალის დაუტოვებლად წასვლა უზრდელობა არსო, წინაპართა სულები გვიქადაგებენ.

 
Powered by Blogger