Friday, August 17, 2012

"Pussy Riot"-ის წევრთა ვნებანი

17 აგვისტოს, ქალთა რუსული პანკ-ჯგუფის, "Pyssy Riot"-ის სამი წევრის სასამართლო პროცესი შედგა. ნადეჟდა ტოლოკონნიკოვა, მარია ალიოხინა და ეკატერინა სამუცევიჩი ხულიგნობის მუხლით გაასამართლეს და ორწლიან პატიმრობაში გაუშვეს. 

ალბათ, ყველამ იცით, მაგრამ მაინც შეგახსენებთ ამ ისტორიას: მიმდინარე წლის 21 თებერვალს, ჯგუფის წევრები მოსკოვის საკათედრო ტაძარში შეიჭრნენ და მარიამ ღვთისმშობელს სიმღერით "პუტინის განდევნა" სთხოვეს. ისინი მარტში დააკავეს და განაჩენს დღემდე ელოდებოდნენ.

თუ რა აჟიოტაჟი გამოიწვია მთელ მსოფლიოში ამ ფაქტმა, რამდენი საპროტესტო აქცია გაიმართა და ა.შ. ესეც ყველას გეცოდინებათ. უბრალოდ, მინდოდა მეთქვა, რომ ამ ისტორიის მონაწილე არც ერთი მხარე არაა მართალი.

დავიწყოთ იმით, რომ  "Pussy Riot"-ის ეს ნაბიჯი აბსოლუტურად პოპულისტური იყო. მათ სურდათ, გამხდარიყვნენ პოპულარულები და ამისათვის ერთდროულად თამამ და იაფფასიან მეთოდს მიმართეს. თამამს იმიტომ, რომ როგორი ათეისტიც არ უნდა იყო, მაინც დიდი გამბედაობა სჭირდება მთავარი საკათედრო ტაძრის საკურთხეველში შევარდნას, იაფფასიანს კი იმიტომ, რომ მორწმუნე ქვეყნებში ყველაზე ადვილი სწორედ სარწმუნოებით მანიპულირებაა და რუსეთი სწორედ ამ კატეგორიის სახელმწიფოთა შორის გადის.

თუ ამ ადამიანთა დანაშაულზე ვისაუბრებთ, დიახ, მათ ჩაიდინეს დანაშაული, რომელიც უფრო მორალურ ხასიათს ატარებს. ვფიქრობ, მიუხედავად მიზნისა, რომელსაც, შესაძლოა, რუსეთის მოსახლეობის ნაწილი ეთანხმება, სხვისი რელიგიური გრძნობების შებღალვა, უბრალოდ, ამორალური საქციელია. მიმაჩნია, რომ მათ პასუხი უნდა ეგოთ. ყოფილიყო  ეს, თუნდაც, ძალიან მაღალი, ადმინისტრაციული ჯარიმა, მაგრამ არავითარ შემთხვევაში გასამართლება და პატიმრობა.

რაც შეეხება მეორე მხარეს.. არჩევნებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, ამომრჩეველთა ხმის მოპოვების მიზნით, გოგონების დაპატიმრება მომგებიანი ნაბიჯი იყო, თუმცა დღევანდელ სასამართლოზე იმდენად გაუგებარი რაღაცები ხდებოდა, მოსამართლე, ცოტა არ იყოს, შემეცოდა.

ფაქტია, რომ მთელი ეს აჟიოტაჟი და სასამართლოს დღევანდელი გადაწყვეტილებაც, სწორედ,  "Pussy Riot"-ის წისქვილზე ასხამს წყალს. ამ გოგონებმა მიაღწიეს იმ მიზანს, რაც თავიდანვე გათვლილი ჰქონდათ: მათ მოიცვეს ორივე მხარე: მათი საქციელის მომხრენიც და მოწინააღმდეგენიც. ისინი გაიყვანეს ქუჩაში და მათი სახელი აძახებინეს. როგორც პიარში ამბობენ, ასეთ დროს კონტექსტს მნიშვნელობა არ აქვს.

 ალბათ, ამ წუთებში თითოეული მათგანი ძალიან ამაყია ყველა იმ აქციით, რაც მსოფლიოს მასშტაბით გაიმართა და არავის ჰქონდეს ილუზია, რომ სასჯელის მოხდის შემდეგ, ისინი ნებისმიერ ქვეყანაში ყველაზე მისაღები, ყველაზე "წამებული" და ყველაზე მაგარი ტიპები არ აღმოჩნდებიან. ტიპები, რომლებიც "სახელმწიფო მონსტრსა" და "ეკლესია მონსტრს" დაუპირისპირდნენ და არ შეეშინდათ.

სიმართლე გითხრათ, ასეთი ქმედებები ჩემში სოლიდარობას ნაკლებად იწვევს. არც გაპროტესტების სურვილი მიჩნდება, რადგან არ მიყვარს, როცა საკუთარი მიზნებისთვის მიყენებენ (მით უმეტეს, თუ პროტესტს ერთგვარი მატრაბაზულ-მიმბაძველობითი ხასიათის იერი დაჰკრავს). გასაპროტესტებლად მხოლოდ გოგონებისათვის შეფარდებული არაადეკვატური სასჯელი მიმაჩნია, რომელსაც შესაბამისი რეაქციები უკვე მოჰყვა.

ატეხილი აჟიოტაჟიდან გამომდინარე, ეს პოსტი რომ არ დამეწერა, ნამდვილად არ შემეძლო. ჰოდა, ასე:  "Pussy Riot"-მა მეც მსოფლიოს მოსახლეობის დიდი ნაწილივით, საკუთარი მიზნებისთვის გამომიყენა.


Thursday, August 2, 2012

წყვეტს თუ არა სახელმწიფო ვინ წავა ოლიმპიადაზე?!

ტენდენციას თუ გადავხედავთ, სამწუხაროდ, საქართველოს ოლიმპიური ლოზუნგი - "უკეთ, ვიდრე პეკინში", ჯერჯერობით, ვერ მართლდება. ამ ეტაპზე, მხოლოდ ერთი, ლაშა შავდათუაშვილის მოგებული ოქრო გვაქვს.

წააგო ლიპარელიანმა, ჟორჟოლიანმა.. თუმცა, ეს ამბები მთავარმა სკანდალმა გადაფარა: დღეს "ქართული ოცნების" პრესკონფერენციაზე განაცხადეს, რომ 60 კგ. წონით კატეგორიაში მოასპარეზე, ბეთქილ შუკვანი, ქართული დელეგაციის მთვრალ წევრებს ფანჯრიდან გადმოხტომით გამოექცა. როგორც თქვეს, შუკვანი გამარჯვებას კოალიციას უძღვნიდა და ამიტომ, დელეგაციის წევრებმა, მაქსიმალურად შეუშალეს ხელი გამარჯვებაში. შუკვანი ამბობს, რომ უცენზურო სიტყვებით მიმართავდნენ, ფსიქოლოგიური ზეწოლა იყო და, როცა დამარცხების შემდეგ, გამოსარჩლებისთვის ქართულ მხარეს მიმართა, არავინ დაეხმარა.

აქ რამდენიმე კითხვა მაქვს:


  • როგორც ვიცით, შუკვანი ტრავმით ასპარეზობდა. ამბობს, რომ ხელი მანქანაში მოჰყვა.მაინტერესებს, ქართული დელეგაციის რომელმა წევრმა ქნა ეს ამბავი, ვარძელაშვილმა თუ უდესიანმა?
  • მეორე მატჩი, ტრავმის გამო, წააგო. ხუთი წამი ვერ გაძლო და იპონით დამარცხდა. მაინტერესებს, ქართულმა დელეგაციამ ჩააწყო ეს გდება?
  • რა გარანტია ჰქონდა, რომ ოქროს მოიგებდა? და თუ იმდენად თავდაჯერებული და მომზდებული იყო, ქართული დელეგაციის ბრალია, რომ დაუდევრობის გამო, ხელი მოიყოლა მანქანაში? არა, ხომ შეიძლება, რომ ჩაუწყვეს?
  • ქალბატონმა მაია ფანჯიკიძემ, შუკვანის პოლიტიკური დევნის განმამტკიცებელ საბუთად ისიც მოიყვანა, რომ ძიუდოისტის ბრძოლა, სსმ-მ არ აჩვენა. იქნება, ვინმე კვალიფიციურ ადამიანს ეთქვა, რომ ტრანსლირებისას ტელევიზია ვერ წყვეტს, რა თამაშს აჩვენებს. ამას თვითონ ის კომპანია წყვეტს, ვისგანაც სიგნალს ყიდულობს. სხვათაშორის, მსგავსი შემთხვევა მე, 2004 წელს მახსოვს, როცა, თუ არ ვცდები, ლაშა გუჯეჯიანის ჭიდაობა ვერ გვაჩვენეს ამ მიზეზის გამო. 

რაც შეეხება მეორე მხარეს:

განცხადება, რომელიც ვარძელაშვილის მხრიდან გაკეთდა სპორტსმენის ქურდობის თაობაზე, ძალიან არადიპლომატიური ნაბიჯი იყო (თუმცა, მინისტრს ბევრ ნუ მოვთხოვთ, ამას ეპატიება). ქურდობაში დადანაშაულებასთან ერთად, მინისტრმა განაცხადა, რომ შუკვანთან პირადი კონფლიქტი არ ჰქონია. ასე რომ ყოფილიყო, სპორტსმენი ოლიმპიადაზე ვერ მოხვდებოდაო.

ზოგადად, ძალიან დიდი ხანია საუბრობენ კლანების არსებობის შესახებ ქართულ სპორტსა და, განსაკუთრებით, ძიუდოში. ჭორებს ვერ დავეყრდნობით, ნამდვილად, თუმცა 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატს თუ გავიხსენებთ, მაშინ ტოტიკაშვილის მოხსნა ჩემთვის იყო სრული შოკი, რადგან ერთი კვირა ვესწრებოდი ძიუოდოისტების ვარჯიშს ბაკურიანში და, ძალიან კარგად დაგეგმილი და გაწერილი დღის რეჟიმი ჰქონდათ.

ისევ დღევანდელს რომ დავუბრუნდეთ, ალბათ, მინისტრის ეს განცხადება, თავიდან ბოლომდე უნდა მივიჩნიოთ აღიარებად, რომ მართლაც, სამინისტრო წყვეტს, ვინ წავა ოლიმპიადაზე და ვინ ვერა.მე მგონი, შუკვანის სკანდალი, მარტო ამ აღიარებად ღირდა.

ჩვენ რომ ნორმალურ ქვეყანაში ვცხოვრობდეთ, დარწმუნებით  ვიტყოდი, რომ ვარძელაშვილს, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, ამ განცხადების განმარტება მოუწევდა, თუმცა ახლა მხოლოდ ვიმედოვნებ, რომ ერთი პრესკონფერენცია აუცილებლად ჩატარდება, სადაც ბატონი სპორტისა და ახალგაზრდობის მინისტრი, თავის განცხადებაში გაგვარკვევს.

ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ფაქტია, რომ ძალიან დიდი ფინანსები იხარჯება სპორტსმენთა სათანადო მომზადებაზე, რადიო "თავისუფლების" მიერ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ საქართველოს ყველაზე დიდი ჯილდო აქვს დაწესებული (რაც შემდეგ აქ უარჰყვეს), სარეზერვო ფონდიც, როგორც ფინანსთა მინისტრმა განაცხადა, სპორტსმენთა წახალისებაზე დაიხარჯა.. არ ვიცი, რეალურად რა გვიჭირს, როცა ძალიან ცუდ შედეგს და, ასეთ სკანდალებს ვიღებთ.

P.S. კიდევ ერთი საინტერესო ფაქტი: შავდათუაშვილის გამარჯვების შემდეგ, ვიფიქრე, ოლიმპიურ კომიტეტს მივაკითხავ, ვინმე იქნება და, კომენტარს მომცემს-მეთქი. გადავედი მეზობლად და, დამხვდა მდივანი, რომელმაც მითხრა, რომ მთელი კომიტეტი, დაახლოებით, 15 კაცი, ლონდონშია წასული და, თამაშების დამთავრებამდე არ ჩამოვლენო. რომ ვიკითხე, იყო თუ არა ადგილზე დარჩენილი ვინმე, მიპასუხეს, რომ კანცელარია მარტო და ვიდეოკომენტარს ვერ მოგცემსო.



 
Powered by Blogger