Saturday, December 22, 2012

ვასასობა 2012

წელი იწურება. უდროობისა და მკითხველ-ავტორისაგან მიტოვებული ბლოგის მიუხედავად, არ მინდა, ტრადიცია დავარღვიო. ტრადიცია, რომელიც თავში პირველად იმ წლის ბოლოს მომივიდა, როცა ეს ბლოგი დაარსდა.

ჩემი ნაცნობების/მეგობრების/კოლეგების უმეტესობა, ინტერნეტ-სივრციდან მყავს. რაც მართალია, მართალია, ბლოგმა და ბლოგერებს შორის ურთიერთობებმა, დროსთან ერთად, მუღამი დაკარგა. იმიტომ, რომ კატის კნუტზე წერის მაგივრად, "პროფილზე", "ოდნოკლასნიკზე", პოლიტიკასა თუ საზოგადოების სენზე დავიწყეთ საუბარი და, მეტ-ნაკლებად, აკადემიურები გავხდით. ჩვენს ბლოგებს მოაკლდა ცხელი ჩაი ზამთარში, მყუდრო გარემო, ერთი დღის შემაჯამებელი ამბები და ერთმანეთისთვის დატოვებული საყვარლობა კომენტარები.

ეს ყველაფერი, ალბათ, იმიტომ, რომ დაკავებულები გავხდით. ახლაც, საშინელი ცაიტნოტის მიუხედავად, მაინც ვაპირებ, ტრადიცია არ დავარღვიო და წლის აღსანიშნავი ადამიანები თუ მოვლენები შევაჯამო. ჰხოდა, იმედი მაქვს, რომ ერთხელ, 6423423 წელს, მსოფლიოს პერო და ფეშენებელურ ვილაში შევიკრიბებით და ყველა ერთად აღვნიშნავთ ვასასობა 6423423-ს.

წლევანდელი, ანუ, 2012 წლის ვასასობა, ისევე, როგორც წინა შემთხვევები, ორი ნაწილისგან შედგება: პირველი ნომინაციების წარდგენა, მეორე კი დაჯილდოვებაა. ჰხოდა, სანამ მეორე ნაწილზე გადავალთ, პირველს გამოვაცხადებ გახსნილად. მაშ ასე:


#1 წლის ვიდეო

გამომდინარე იქიდან, რომ მიმდინარე წელს ძალიან გავუზრდელდი, იმდენად, რომ სამი-ოთხი ღირებული პოსტიც კი არ დამიწერია (პრინციპში, რომც დამეწერა, მკითხველმა ისე დამივიწყა, რომ არც კი შემოვიდოდნენ), ვიდეოებზე გადავედი. წლის ვიდეოდ ნამდვილად არის ვიდეო, რომელმაც უამრავი გაზიარება დაიმსახურა და აქ მოყვანილი გამონათქვამიც ფრთიან ფრაზად იქცა.

წლის ვიდეო - დაგმე მიშა!. 

P.S. რადგან აღნიშნული სასულიერო პირისათვის წითელი ფურცლის გადაცემა ანათემის ტოლფასი იქნება ჩემთვის, ამიტომ, სიგელი გადაეცემა ვიდეოს მეორე მთავარ მოქმედ გმირს.

წლის ვიდეოგმირი - ბექა გაბადაძე.



#2 წლის აღმოჩენა

ამ ადამიანს დიდი ხანია, არავირტუალური სივრციდან ვიცნობდი და, რატომღაც, ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ბლოგერი იქნებოდა. მახსოვს, თავის ბლოგზე რომ მომიყვა, ძალიან გავოცდი, თუმცა ვეცადე, არ შემემჩნია, მერე შინაარსი კარგად დავიმახსოვრე და სახლში რომ მოვედი, ჩავუჯექი. პრინციპში, ის არც არის ბლოგერი, რადგან სპეციფიკური გვერდი აქვს, სადაც საკუთარ შთაბეჭდილებებს წერს. შთაბეჭდილებებს წიგნებზე.

წლის აღმოჩენა - მკითხველის ბლოგი.



#3 წლის ბლოგერი

პოსტის დასაწყისში ვყვებოდი ძველ ბლოგერებსა და პერიოდზე, როცა ყველა საკუთარი კატის კნუტზე წერდა, როცა ბლოგის ქონა თბილისის ფორუმიდან ინტერნეტსივრცეში გათვიცნობიერების უფრო მაღალ დონეზე გადასვლას ნიშნავდა, როცა ყველა პოსტი საყვარელი და ფუმფულა იყო.. მერე ყველა შევიცვალეთ, თუმცა მახსენდება ერთი მაშინდელი ბლოგი, რომელსაც ცვლილება არ განუცდია, რომელიც კვლავ ძველებურად ინტენსიურია და სადაც სიმყუდროვისა და სიმშვიდის განსაცდელად შევდივარ.

წლის ბლოგერი - სოფი გოლდენი.




# 4 წლის წამქეზებელი

ვცდილობდი, თუმცა ვერაფრით გავიხსენე მომენტი, როცა ამ ადამიანს პირველად შევხვდი. სულ ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ მთელი ცხოვრებაა ვიცნობ. ხშირად ვერ ვხვდები, თუმცა, რატომღაც, ისეთ პერიოდში მიწევს ხოლმე მასთან ურთიერთობა, როცა საქმესთან მიმართებით, მოტივაცია დაქვეითებული მაქვს და მონოტონურ რეჟიმში ვარსებობ. ჰოდა, როცა ვუყურებ მის მონდომებას, შემართებას, საქმისადმი დამოკიდებულებას და ა.შ, მეც სტიმული მიჩნდება. დარწმუნებული ვარ, რომ, თავისი შრომისმოყვარეობისა და ნიჭიდან გამომდინარე, ძალიან ბევრ რამეს მიაღწევს და სულ, სულ, სულ ვგულშემატკივრობ.
P.S. ჰო, და კიდევ ის ვიცი, რომ ჩემი ერთი ფრაზა სიკვდილამდე ემახსოვრება.. :D

წლის წამქეზებელი - გიორგი გოგუა.


#5 წლის ტრენერი

ადამიანს, რომლის წარდგენასაც ამ ნომინაციაში ვაპირებ, თავისუფლად შემიძლია ვუწოდო ადამიანი პოზიტივი. არსებობს მოსაზრება, რომ მეგობრები ატარებენ იმ თვისებებს, რომლებიც ჩვენ გვინდა, გვახასიათებდეს. მე კი ვფიქრობ, რომ ვეძებთ მეგობრებს, რომლებიც რაღაც სიცარიელეს ამოგვივსებენ. ეს არის ადამიანი, რომელთან ყოველი შეხვედრა ჩემთვის დღესასწაულივითაა, აქვს ზეიუმორი და არის ძალიან მაგარი ტიპი მაშინაც კი, როცა მტუქსავს და მეკაიფება. ეს კი ჩვენი შეხვედრის ყოველ ჯერზე ხდება. მისი დარიგებები, რჩევები, დატუქსვა, გამხნევება, ყოველთვის არის დროული, სწორი და ზუსტი. ამ ადამიანის აურაც თითქმის ისევე მოქმედებს, როგორც წინა ნომინანტის შემთხვევაში.

წლის ტრენერი - ლიკა ჯოკო.



#6 წლის ჩორვენი

მე მისთვის ბორშიჭამია ვარ იმიტომ, რომ ძალიან მიყვარს ბორში. სულ მეუბნება, რომ არაჩვეულებრივად აკეთებს ჩემს საყვარელ წვნიანს, თუმცა არასოდეს გამისინჯავს მისი დამზადებული. ეს არის ადამიანი, რომელსაც არ ახასიათებს სიყვარულის კლასიკური ფორმით გამოხატვა, თუმცა ვიცი, რომ ვუყვარვარ და მეც ძალიან, ძალიან, ძალიან მიყვარს.

წლის ჩორვენი - მარიამ ბლანკი.


#7 წლის სექტანტი

ალბათ, ამ ქვეყანაში რომ ცხოვრობ, ბევრი რამე რომ გაოცებს ნორმალურია, თუმცა ამ ადამიანის ფენომენი ვერაფრით ამოვხსენი. ქალი თარჯიმანი, ქალი იურისტი, ქალი მოქალაქე ჟურნალისტი, ქალი რეჟისორი, მოკლედ, თამუნა მირიანაშვილი.  

წლის სექტანტი - ლიტერატორი.


ასე და ამგვარად, 2012 წლის ვასასობის ოფიციალურ ნაწილს დასრულებულად ვაცხადებ.  რაც შეეხება არაოფიციალურ ნაწილს:


  • დაჯილდოვება გაიმართება ხუთშაბათს, 27 დეკემბერს, 19:00-ზე Beer Time-ში. ვინც არ იცის, ეს არის რუსთაველზე, ბილაინის ოფისთან ასახვევია და იქ. 
თუ ვინმეს მოსვლასთან დაკავშირებული პრობლემები გაქვთ, პმ  მომწერეთ, რათა დამსახურებული ატრიბუტები ახალ წლამდე გადმოგცეთ. ძალიან გთხოვთ, ნუ დამიტოვებთ თქვენთვის საგულდაგულოდ შერჩეულ სუვენირებსა და სექტანტობის დამადასტურებელ დოკუმენტებს. :) 

5 comments:

Gio Gergauli said...

:) ჩაი?

litterator said...

ვაიმე ვაიმე ძალიან საყვარელი პოსტია <3 <3 <3

ჩორვენი¹³ said...

ვაიმეეე ვასასიკოო ვყმუიიიიი და გლახათ ვარრ <3

არ შემიძლიხარ გეფიცები რააა ♥ მოვალ აუცილებლად და ძალიან ვიხალისე ნომინაციებზე!!

ბრავო

natia demetrashvili said...

მირიანაშვილის აღწერა <3

Sophie שרה Golden said...

ვაიმე, მე აქამდე რატომ არ მინახავს ეს პოსტი :დ
მადლობა, მადლობა და მადლობა!!! (კრიზისი მაქვს ახლა, დავიკიდო ბლოგი და გავყინო, თუ წერა გავაგრძელო და აი ასეთი სიტყვები და ნომინაციები მაჩერებენ :))) )

ჰოდა, რატომ დროზე არ ვნახე, რომ მეთქვა ჩემი "ოსკარი" ნატასთვის გადაგეცა =))

წლის ჩორვენზე ჩორვენი ხომ არ არსებობს. მიყვარს მეც ეგ ბურთულა და ყველაზე ჩორვენული ბლანკი <3

Post a Comment

სექტანტებო, კართან ფეხები გაიწმინდეთ და კომენტარები მტყვლიპეთ. კვალის დაუტოვებლად წასვლა უზრდელობა არსო, წინაპართა სულები გვიქადაგებენ.

 
Powered by Blogger