Friday, May 11, 2012

სანდრო მიდის

ყოველთვის მეგონა, რომ  თუ მისი წასვლის შესახებ გავიგებდი, მიმართულება მხოლოდ ერთი იქნებოდა - მშობლიური, თბილი და ტკბილი.

თუმცა, შევცდი.

სანდრომ გადაწყვიტა, პერო გაირჭოს და უფრო ფული მოხვეტოს (რაც, ისედაც არ აკლია). ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ მიდის, თუმცა სად, ჯერჯერობით, უცნობია. მარტო სურვილი გამოთქვა, რომ ოკეანის მიღმა უჭირავს თვალი.

არა, არაფერში ვამტყუნებ.
ამ ბლოგზე სანდროს არაერთი პოსტი მიძღვნია და ახლაც მინდა, იგივე დავაფიქსირო. ის ჩემი კუმირია და მისი კარიერული გადაწვეტილებები, პრინციპულობა თუ მოტივაცია ყოველთვის დამატებითი სიმპათიებით განმაწყობდა მის მიმართ.

დატოვა ლაციო იმიტომ, რომ კლუბი გაკოტრებას გადაერჩინა (ყველაზე ძვირადღირებული ფეხბურთელი იყო და მასში აღებულმა მილიონებმა ლაციოს სულზე მოუსწრო);
მილანში არაჩვეულებრივი10 წელი გაატარა;
ჰქონდა უამრავი ტრავმა, მათ შორის, ისეთებიც, სხვა ფეხბურთელებისათვის რომ კარიერის დასასრული იქნებოდა, თუმცა სანდრო ყველა ჯერზე გამოძვრა.
უმძიმესი ტრავმებიდან მოედანზე დაბრუნებული ყოველთვის ის ნესტა იყო, რომლის დაცვის გარღვევაც, დღემდე, პრაქტიკულად, შეუძლებელია.

რაც მის შესახებ ვიცი, ინტერვიუები წამიკითხავს და ა.შ, საინტერესო ადამიანის შთაბეჭდილებასაც ტოვებს, მაგრამ, გულწრფელად რომ ვთქვა,  ვერაფრით გავშიფრე, რამ გადააწყვეტინა იტალიური ფეხბურთის ლეგენდას, მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველს, ამერიკაში კარიერის გაგრძელება?

სანდრო მიდის.
ჩემი სანდრო.
 
Powered by Blogger