Sunday, April 21, 2013

დაიხოცეთ, პეპლებო, დაიხოცეთ!


როდესაც პეპლები კვდებიან..
ნელა, ტანჯვით და მწარედ რომ იხოცებიან;
მერე შიგნიდან ლპებიან, რომ გწამლავენ და რომ ვერ ქრებიან იმიტომ, რომ ამის საშუალებას არ გაძლევენ;
თან თავიდან გაცოცხლებას რომ აპირებენ...
დღეს..
ხვალ..
ზეგ..
მაზეგ თუ როცა იქნება, რომ იცი, რომ გაცოცხლდებიან და შეწყვეტილიდან გააგრძელებენ;
და თავიდან რომ კარგი იქნება;
და მერე რომ უფრო ცუდი იქნება.

რატომ არ უთმობენ ადგილს სხვა პეპლებს?

რა ცუდია, როცა ხვდები, რომ სჯობდა, ძველი პეპლები თავად დახოცილიყვნენ, ის მტკივნეული პეპლები, რომლებაც ძალიან გაგაწვალეს;
დახოცილიყვნენ თავისთვის, წყნარად და მშვიდად, როგორც აქამდე ხდებოდა (მით უმეტეს, თითქმის დახოცილები იყვნენ) და არ ჩაენაცვლებინა პეპლებს, რომლებთან ერთადაც ცხოვრება გაცილებით გართულდა;
პეპლებს, რომლებთან გამკლავებაც ნამდვილ გამოცდად იქცა;
პეპლებს, რომლებსაც არ გეგმავდი;
პეპლებს, რომელთა გაჩენაც წარმოუდგენლად გეჩვენებოდა;
პეპლებს, რომლებიც ყველა შენს სტერეოტიპს არღვევდნენ;
პეპლებს, რომლებმაც, თითქმის, ყველა შეხედულება გადააფასეს;
პეპლებს რომლების გასაჩენადაც ყველაფერი გააკეთეს;
და მერე გააფუჭე(თ)ს.

დაიხოცეთ რა, პეპლებო.
ან ადგილი სხვას დაუთმეთ.
იმათ, რომლებიც ასე მწარედ არ დაიხოცებიან.
იმათ, რომელთა გამჩენსაც მეტი გამბედაობა ექნება;


დაიხოცეთ რა, პეპლებო, მალე დაიხოცეთ.
მშვიდად ძილი მინდა;
კუჭის ტკივილი - აღარ.




1 comments:

Anonymous said...

Annabel Lee
by Edgar Allan Poe
It was many and many a year ago,
In a kingdom by the sea,
That a maiden there lived whom you may know
By the name of Annabel Lee;
And this maiden she lived with no other thought
Than to love and be loved by me.

I was a child and she was a child,
In this kingdom by the sea:
But we loved with a love that was more than love--
I and my Annabel Lee;
With a love that the winged seraphs of heaven
Coveted her and me.

And this was the reason that, long ago,
In this kingdom by the sea,
A wind blew out of a cloud, chilling
My beautiful Annabel Lee;
So that her highborn kinsman came
And bore her away from me,
To shut her up in a sepulchre
In this kingdom by the sea.

The angels, not half so happy in heaven,
Went envying her and me--
Yes!--that was the reason (as all men know,
In this kingdom by the sea)
That the wind came out of the cloud by night,
Chilling and killing my Annabel Lee.

But our love it was stronger by far than the love
Of those who were older than we--
Of many far wiser than we--
And neither the angels in heaven above,
Nor the demons down under the sea,
Can ever dissever my soul from the soul
Of the beautiful Annabel Lee:

For the moon never beams, without bringing me dreams
Of the beautiful Annabel Lee;
And the stars never rise, but I feel the bright eyes
Of the beautiful Annabel Lee;
And so, all the night-tide, I lie down by the side
Of my darling--my darling--my life and my bride,
In her sepulchre there by the sea,
In her tomb by the sounding sea.
- See more at: http://www.poets.org/viewmedia.php/prmMID/16055#sthash.T1bDiemi.dpuf

Post a Comment

სექტანტებო, კართან ფეხები გაიწმინდეთ და კომენტარები მტყვლიპეთ. კვალის დაუტოვებლად წასვლა უზრდელობა არსო, წინაპართა სულები გვიქადაგებენ.

 
Powered by Blogger